Skąd wziął się bursztyn?

Bursztyn bałtycki jest kopalną żywicą drzew iglastych porastających około 40 milionów lat temu obszar dzisiejszej Skandynawii. Aby przekonać się o tym nie trzeba wykonywać skomplikowanych analiz chemicznych. Wystarczy przyjrzeć się bryłkom surowego bursztynu by na ich powierzchni odkryć odciski kory albo by zobaczyć zatopione w ich wnętrzu fragmenty gałązek.

Żywica spływała w miejsca uszkodzeń pni, gałęzi czy korzeni, pokrywała lub wypełniała miejsce zranienia, dzięki właściwościom odkażającym chroniła drzewo przed atakiem bakterii, wirusów i grzybów. Był to swoisty mechanizm obronny drzewa, który mimo upływu milionów lat jest dziś zupełnie taki sam. Prawdopodobnie w miejscu, w którym dziś znajduje się Morze Bałtyckie istniała kiedyś duża dolina rzeczna. Drzewa z żywicą, które wpadały do rzeki płynęły do jej ujścia i osiadały na dnie płytkiego morza. Drewno szybko się rozkładało, a żywica przykryta warstwami piasku po wielu milionach lat skamieniała i stała się bursztynem.

Bryły bursztynu są różnej wielkości od zupełnie małych okruszków, które podczas urlopu znajdujemy na plażach do brył o wadze kilku kilogramów. Największa znana bryła bursztynu ważąca niespełna 10 kilogramów została znaleziona w Polsce i przechowywana jest obecnie w muzeum w Berlinie.